Είκοσι χρόνια μετά τις εμβληματικές τους ερμηνείες ως Miranda, Andy, Emily και Nigel, οι Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt και Stanley Tucci επιστρέφουν στον κόσμο της μόδας στη Νέα Υόρκη και στα κομψά γραφεία του Runway Magazine.
Η επιστροφή στον κόσμο της Runway είναι απλώς πιο ώριμη. Εκεί που η πρώτη ταινία λειτουργούσε ως μύηση στον κόσμο της μόδας, η συνέχεια εστιάζει στην εξουσία, στη φθορά και στην ταυτότητα μέσα σε ένα industry που αλλάζει πιο γρήγορα από τις τάσεις του.
Η ταινία παίζει σε δύο επίπεδα. Επιφανειακά σου δίνει αυτό που περιμένεις, δηλαδή γκλάμουρ, ρυθμό, κοφτερό χιούμορ. Αλλά από κάτω, υπάρχει μια σχεδόν μελαγχολική διάθεση. Σαν να λέει “τα κατακτήσαμε όλα και τώρα τι?”
Η ταινία βρίσκει τον πραγματικό της πυρήνα που δεν αφορά μόνο τη μόδα. Αλλά το ποια γίνεσαι όταν σταματάς να απολογείσαι για τις φιλοδοξίες σου…
Η Anne Hathaway δεν επιστρέφει ως η Andy που θυμόμαστε. Η Anne Hathaway απομακρύνεται από την αφέλεια της πρώτης ταινίας και χτίζει μια Andy πιο εσωτερική, σχεδόν αινιγματική. Είναι πιο σιωπηλή, πιο συγκρατημένη χωρίς να προσπαθεί να διεκδικήσει τον χώρο, γιατί τον έχει ήδη κερδίσει…. Αυτό αλλάζει εντελώς τη δυναμική με τη Miranda, που δεν είναι πλέον δασκάλα και μαθήτρια, αλλά δύο διαφορετικές εκδοχές της ίδιας επιλογής..
Είναι μια γυναίκα στην ώριμη επαγγελματική της ηλικία, η οποία βρίσκεται στο απόγειο της δύναμής της, έχοντας θυσιάσει κάθε πτυχή της προσωπικής της ζωής για να κατακτήσει μια κορυφή που πλέον φαντάζει τρομακτικά μοναχική… Ξέρει το σύστημα όσο κανείς και έρχεται αντιμέτωπη με την απόλυτη επιλογή…. Να το υπηρετήσει ή να το αποδομήσει…. Η υπαρξιακή αυτή σύγκρουση κλιμακώνει κατακόρυφα το δραματικό επίπεδο της προσωπικής της ιστορίας…
Η Miranda Priestly της Meryl Streep, παραμένει το απόλυτο κέντρο βάρους της ιστορίας. Εδώ όμως δεν βασίζεται στον παγωμένο έλεγχο της προσωπικής και επαγγελματικής της ζωής υπάρχουν ρωγμές. Η Meryl Streep επαναπροσδιορίζει τη Miranda Priestly μέσα από την ωριμότητα ενός ανθρώπου που δεν χρειάζεται πλέον να αποδείξει τίποτα, αλλά που κουβαλά το βάρος κάθε θυσίας που έκανε για να φτάσει στην κορυφή.
Εν κατακλείδι η ταινία είναι πιο ώριμη, πιο ήσυχη και πιο σκληρή…. Το γκλίτερ υπάρχει χωρίς να σε τυφλώνει. Σε αφήνει να δεις καθαρά τι κρύβεται από κάτω, χωρίς να ενδιαφέρεται να γίνει αγαπητή αλλά επίκαιρη. Και το πετυχαίνει, μετατρέποντας ένα pop πολιτισμικό φαινόμενο σε μελέτη πάνω στη σύγχρονη έννοια της επιτυχίας. Μέσα από αυτό, αποκαλύπτεται ο κυνισμός, η αποξένωση και ο αδυσώπητος ανταγωνισμός που απαιτεί η επιβίωση στην κορυφή. Η ταινία αρνείται πεισματικά να καταφύγει σε μελοδραματισμούς ή να χαϊδέψει τα αυτιά του κοινού με μια βολική, ηθικοπλαστική κάθαρση. Δεν αναζητά την αποδοχή, ούτε προσπαθεί να γίνει αρεστή· την ενδιαφέρει αποκλειστικά η αλήθεια της εποχής της.
Τελικά, αυτό που μένει δεν είναι το glitter αλλά η επίγευση της δύναμης!
Trivia ταινίας:
Νέα Υόρκη
Εκτός από μερικές αφίσες και φωτογραφίες που διασώθηκαν από το αρχικό σετ, το γραφείο της Miranda Priestly επανασχεδιάστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου. Τα γραφεία του Runway στο sequel ήταν περίπου οκτώ φορές μεγαλύτερα από εκείνα της πρώτης ταινίας.
Τοποθεσίες γυρισμάτων στη Νέα Υόρκη περιλαμβάνουν: το εξωτερικό του American Museum of Natural History (για το gala του Runway), το λόμπι του McGraw-Hill (ως είσοδος του εκδοτικού κολοσσού Elias-Clarke, όπως και στην πρώτη ταινία) και το αρχοντικό στο Upper East Side που είδαμε και στην αρχική ταινία.
Μιλάνο
Το εσωτερικό του μουσείου του Μυστικού Δείπνου του Leonardo da Vinci αναπαράχθηκε σε στούντιο, καθώς ο φωτισμός των γυρισμάτων θα μπορούσε να καταστρέψει το αυθεντικό έργο. Μια ομάδα Ιταλών ζωγράφων σκηνικών, με επικεφαλής μια καλλιτέχνιδα που εργάζεται στην όπερα της Ρώμης, δημιούργησε έναν χώρο περίπου στα 3/4 του μεγέθους του πρωτοτύπου.
Η επίδειξη μόδας του Runway πραγματοποιείται στην Accademia di Brera, τη σχολή καλών τεχνών του Μιλάνου. Αρχικά είχε προγραμματιστεί μπροστά από το Duomo, αλλά τελικά επιλέχθηκε η Brera για την ιδιωτικότητά που προσέφερε (και για να κρατηθεί μυστικό ένα cameo). Η πασαρέλα κατασκευάστηκε μέσα σε πέντε ημέρες από τοπικό συνεργείο που στήνει πραγματικά fashion shows.
Η Villa Balbiano, χώρος εκδηλώσεων, χρησιμοποιήθηκε ως η βίλα του Benji Barnes στη λίμνη Κόμο. Η παραγωγή πρόσθεσε νέο γκαζόν και κήπο με αγάλματα για τα γυρίσματα.
Αν και τα δωμάτια του ξενοδοχείου γυρίστηκαν στην έπαυλη Woolworth στο Long Island, το λόμπι και τα εξωτερικά πλάνα γυρίστηκαν στο Palazzo Parigi. Άλλες τοποθεσίες στο Μιλάνο περιλαμβάνουν: Villa Arconati, την αυλή της εκκλησίας Santa Maria delle Grazie, Palazzo Clerici και την Galleria Vittorio Emanuele II.
Υπόθεση
Λίγο πριν τη συνταξιοδότηση, η Miranda Priestly (Meryl Streep) ενώνει τις δυνάμεις της με την Andy Sachs (Anne Hathaway) για να αντιμετωπίσει
την Emily Charlton (Emily Blunt), την πρώην βοηθό που πλέον έχει γίνει αντίπαλος.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΈΣ
Σενάριο: Aline Brosh McKenna
Σκηνοθεσία: David Frankel
Καστ:
Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt, Stanley Tucci, Justin Theroux, Lucy Liu, Kenneth Branagh, B.J. Novak, Simone Ashley, Tracie Thoms, Tibor Feldman, Patrick Brammall, Caleb Hearon, Helen J. Shen
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Florian Ballhaus
Σχεδιασμός Παραγωγής: Jess Gonchor
Κοστούμια: Molly Rogers
Μοντάζ: Andrew Marcus
Μουσική: Theodore Shapiro
Από τη Feelgood
Δείτε το Trailer:
