Η ταινία ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ της Χρύσας Τζελέπη και του Άκη Κερσανίδη παραγωγή anemiCinema θα προβάλλεται μέχρι και τις 2 Φεβρουαρίου 2026 στον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ
Μετά τη θερμή ανταπόκριση του κοινού και τις συνεχόμενες sold out προβολές, το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ «Επιστροφή στην Πατρίδα» των Χρύσας Τζελέπη και Άκη Κερσανίδη παρατείνει την παρουσία του στον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ έως τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026.
Η ταινία, που συγκίνησε θεατές και κριτικούς, συνεχίζει το ταξίδι της με πέντε επιπλέον προβολές, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να τη δει στη μεγάλη οθόνη και να συμμετάσχει σε ζωντανές συζητήσεις μετά το τέλος κάθε προβολής.
«…Οι ΄Ελληνες κριτικοί κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.) ψήφισαν σύσσωμοι το ώριμο αριστούργημα των Άκη Κερσανίδη και Χρύσας Τζελέπη ως το καλύτερο ντοκιμαντέρ του 27 ου φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης».
Πρόγραμμα έξτρα προβολών
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου — 19:15
Q & A με τους σκηνοθέτες Χρύσα Τζελέπη , Ακη Κερσανίδη
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου — 19:15
Συζήτηση με τον ιστορικό Γιώργο Κόκκινο
Σάββατο 31 Ιανουαρίου — 17:00
Συζήτηση με τον συνθέτη της μουσικής της ταινίας Κωστή Δρυγιανάκη
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου — 17:00
Q & A με τους σκηνοθέτες Χρύσα Τζελέπη , Ακη Κερσανίδη
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου — 22:10
Q & A με τους σκηνοθέτες Χρύσα Τζελέπη , Ακη Κερσανίδη
Μια δυνατή κινηματογραφική εμπειρία που μας καλεί να αναστοχαστούμε την ιστορία και τις προεκτάσεις της στο σήμερα.
Ο Τίτους Μίλεχ, Γερμανός ψυχίατρος, μετά από πολλά χρόνια άρνησης της καταγωγής του, λόγω της ναζιστικής κληρονομιάς, ξεκινά ένα ταξίδι επιστροφής στη γενέτειρά του, τη Γερμανία. Ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο των εγκλημάτων του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Επισκέπτεται τόπους μνήμης και ανθρώπους σε μια προσπάθεια κατανόησης της ιστορικής αλήθειας, και αναζήτησης απαντήσεων για τον παραλογισμό του παρελθόντος. Περισσότερο από μια βιογραφία, πρόκειται για την υπαρξιακή αναζήτηση ενός ανθρώπου που διασχίζει το χρονικό της ανθρώπινης σκληρότητας, με στόχο την αυτογνωσία και τη συμφιλίωση με το παρελθόν.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Χρύσα Τζελέπη – Άκης Κερσανίδης / Οργάνωση Παραγωγής: Χρύσα
Τζελέπη / Διεύθυνση παραγωγής: Άννα Μανιάν / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δράκος
Πολυχρονιάδης / Ηχολήπτης: Σίμος Λαζαρίδης / Μουσική: Κωστής Δρυγιανάκης /
Μοντάζ: Γιάννης Καράμπελας / Graphic design, Color, Αφίσα: Νίκος Τζαφερίδης /
Συμπαραγωγή: ΕΡΤ, PROSSENGHISI film & video , FANTASIA ltd /
Συγχρηματοδότηση: ΕΚΚΟΜΕΔ / Υποστήριξη: Γενικό προξενείο της Ομοσπονδιακής
Δημοκρατίας της Γερμανίας / Παραγωγοί: Άκης Κερσανίδης, Χρύσα Τζελέπη, Πάνος
Παπαδόπουλος / Χορηγoί μετακίνησης: Σίνης Α.Ε. (εμπορία αυτοκινήτων & ανταλλακτικών) ,
ΑΝΕΚ lines / Παραγωγή: AnemiCinema
Τι έγραψαν για την ταινία οι κριτικοί
«Σύνθετη κινηματογραφική έκφραση, με γοητευτική αφήγηση.»
— Γιάννης Κρουσίνσκυ, eretikos.gr
«Χωρίς περιστροφές. Το καλύτερο ντοκιμαντέρ που έχω δει τα τελευταία χρόνια.»
— Δημήτρης Δανίκας, protothema.gr
«Συναντούμε αναπολήσεις, ένα “υπνωτικό” κλίμα και σε σχέση με τη διαχείριση του χρόνου,μια αίσθηση του σινεμά του Αλέν Ρενέ.»
— Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, εφ. Μακεδονία
«Η ταινία υψώνει ένα θαρραλέο ανάχωμα στη λήθη και τη συλλογική αφασία.»
— Θωμάς Λιναράς, cinephilia.gr
«Σίγουρα μια ταινία που αξίζει να δείτε: καλλιτεχνική ματιά, τεκμηρίωση, ανθρωπιά.»
— Γιάννης Μουγγολιάς, cinephilia.gr
«Ο Μίλεχ κινηματογραφείται σαν ήρωας των Βέντερς/Αντονιόνι. Μια ταινία για τη λευκή ενοχή.»
— Γιάννης Καντέα Παπαδόπουλος, Αθηνόραμα
«Μια οδύσσεια στο παρελθόν, ένα ανεκτίμητο κινηματογραφικό ταξίδι.»
— Κώστας Καρδερίνης, mic.gr
«Το να κατάγεσαι από μια «θερμή χώρα» και να καταφέρεις να κινηματογραφήσεις την ψύχρα του βορρά, όπως το επιχειρούν η Χρύσα Τζελέπη και ο Άκης Κερσανίδης, στο ντοκιμαντέρ τους, είναι κάτι που υψώνει ένα τείχος δυσκολιών. Άλλο φως έχεις συνηθίσει, αλλιώς κινούνται τα σώματα, διαφορετικά εκφράζονται τα πρόσωπα, άλλες γωνίες της κάμερας απαιτούνται. Με αυτό το κριτήριο και εκτιμώντας τη νηφαλιότητα της σκηνοθεσίας, σε συνδυασμό με τον ψύχραιμο και ποιητικό λόγο του Τόμας Μίλεχ, η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου απένειμε στην ταινία το βραβείο καλύτερης ταινίας, στο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης.»
— Βασίλης Κεχαγιάς, topontiki.gr
«Η πορεία του πρωταγωνιστή δεν καταγράφεται απλώς από την κάμερα. Αναπλάθεται κινηματογραφικά, με την ιδιαίτερη φιγούρα του Μίλεχ, με το μακρύ παλτό, το καπέλο και την παλιά φωτογραφική μηχανή, να μετατρέπεται σε μια μορφή ερευνητή ή ντετέκτιβ που προσπαθεί να εξιχνιάσει τις πτυχές του αποτρόπαιου εγκλήματος, την ίδια ώρα που μοιράζεται σκέψεις και εξομολογείται συναισθήματα. «Τέσσερις στους πέντε Γερμανούς θα έπρεπε να αυτοκτονήσουν μετά τον πόλεμο» αποφαίνεται ο Μίλεχ».
— Στάθης Γκότσης, documentonews.gr
«Η εμμονή του Μίλεχ γίνεται και εμμονή των δύο ντοκιμαντεριστών που, είναι αλήθεια ότι παρασύρονται περισσότερο από τη δική του σκέψη, αντιμετωπίζοντας τον περισσότερο σαν ήρωα μιας (κι όμως αδιανόητα αληθινής) μυθοπλασίας. Γι΄αυτό και η κινηματογράφηση τους προσομοιάζει σε ρυθμούς μιας υπαρξιακής έρευνας πάνω στην ταυτότητα και το διαγενεακό τραύμα και είναι κυρίως σε αυτά τα σημεία, όταν ο Μίλεχ αναζητά σαν από την αρχή μια συγχώρεση και νέες ρίζες για να υπάρξει, που το «Επιστροφή στην Πατρίδα» μεγαλώνει τόσο σε (συναισθηματικό) εκτόπισμα όσο και σε οικουμενικότητα. »
— Μανώλης Κρανάκης, flix.gr
