Όταν επιλέγεις να ζεις…

Μία ανάσα πριν αλλάξει ο χρόνος, βάλε ως στόχο σου μια καλύτερη ζωή!

 

Σε λίγες μόλις ημέρες θα υποδεχθούμε το νέο έτος και μαζί του χιλιάδες ευχές για περισσότερη χαρά, υγεία και ευτυχία. Σχεδόν πάντα συνδυάζουμε αυτήν την αλλαγή με την ευκαιρία για μια καινούργια αρχή. Αποχαιρετούμε το παρελθόν και ό,τι μπορεί να μας δυσαρέστησε με την ελπίδα να έρθουν καλύτερες ημέρες. Ας είμαστε, όμως, ειλικρινείς και ας παραδεχθούμε πως πολλές φορές επιτρέπουμε στις διάφορες καταστάσεις, ακόμη και στην ίδια την καθημερινότητά μας, να μας απομακρύνουν από τα αρχικά μας σχέδια.

 

Τι θα λέγατε αν φέτος ξεχνούσατε τους προγραμματισμούς και απλά ζούσατε κάθε στιγμή; Αναρωτιέστε τι θα συνέβαινε, εάν απλά εκτιμούσατε κάθε λεπτό της ημέρας, χωρίς παράπονο, παρά μόνο με ευγνωμοσύνη;

 

Η ιδέα αυτή φαντάζει τόσο περίεργη για πολλούς, σχεδόν ουτοπική.  Όλα, όμως, είναι όσο δύσκολα θέλουμε εμείς να είναι! Όσο για τις δυσκολίες, λένε πως έρχονται στη ζωή για να μας αποκαλύψουν εκείνα που αγνοούμε για τους ίδιους μας τους εαυτούς. Ποιοι είμαστε πραγματικά; Ποια είναι τα όρια μας και οι επιθυμίες μας; Πόση δύναμη μπορεί να κρύβουμε μέσα μας;

Όταν επιλέγεις να ζεις…

Το δίδαγμα των δοκιμασιών έρχεται πολύ αργότερα και μέχρι τότε ομολογουμένως δεν είναι λίγες οι φορές που από το μυαλό μας περνά η σκέψη να τα παρατήσουμε. Εκείνη ακριβώς η στιγμή είναι και η κατάλληλη για να πιστέψουμε σε μας και να δεχθούμε πως έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε.

Για να μάθει κανείς την τέχνη της ζωής, πράγμα καθόλου εύκολο, χρειάζεται πάνω από όλα θέληση, επιμονή, υπομονή και θάρρος. Πέρα από τις δικές μας δυνατότητες, έχουμε ανάγκη την έμπνευση και τη δύναμη των άλλων. Γνωστών και άγνωστων που έρχονται στο δρόμο μας και μας εμπνέουν. Μαθαίνουμε ιστορίες για ανθρώπους που βιώνουν δυσκολίες αλλά καταφέρνουν να αντεπεξέλθουν, δίνοντας τον προσωπικό τους αγώνα. Γίνονται με αυτό τον τρόπο ένα σπουδαίο παράδειγμα για τους υπόλοιπους.

Πριν μερικά χρόνια, παρακολούθησα μια ομιλία της Muniba Mazari στο TEDxIslamabad που με έκανε θέλω να μάθω περισσότερα για εκείνη. Με καταγωγή από το Πακιστάν, σήμερα η κ. Mazari δηλώνει καλλιτέχνης και ακτιβίστρια. Η αρχή της ιστορίας της δεν υπήρξε παραμυθένια, ωστόσο δε ξαφνιάζει ιδιαίτερα. Όντας μέλος μιας πολύ συντηρητικής οικογένειας, στα δεκαοκτώ της παντρεύτηκε έναν άνδρα που δεν αγαπούσε, αφού αυτή ήταν η επιθυμία του πατέρα της. Το γεγονός, όμως, που της άλλαξε για πάντα τη ζωή ήταν ένα τροχαίο ατύχημα. Τα τραύματα που υπέστη ήταν πολλά με σοβαρότερο εκείνο στη σπονδυλική στήλη. Δύο ολόκληρα χρόνια έμεινε καθηλωμένη στο κρεβάτι, ώσπου ήρθε η στιγμή ένα αναπηρικό καροτσάκι να γίνει σύντροφός της.

Έκλαψε, πόνεσε, είδε ανθρώπους να φεύγουν από το πλευρό της, όπως τον σύζυγό της και τον πατέρα της, αλλά άντεξε. Βρήκε τη δική της διέξοδο μέσα από τη ζωγραφική και σιγά σιγά έφερε το χρώμα πίσω στη ζωή της. Βήμα-βήμα πήρε τον έλεγχο πάλι στα χέρια της γιατί όπως λέει η ίδια: «Μπορεί το σώμα μου να είναι παγιδευμένο, το μυαλό μου είναι ελεύθερο».

Όταν επιλέγεις να ζεις…

Σχεδόν δώδεκα χρόνια μετά το ατύχημα, η Muniba Mazari είναι μητέρα ενός αγοριού (υιοθέτησε τον μικρό Neal λίγες μέρες μετά τη γέννησή του), η Πρώτη Γυναίκα Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως από το Πακιστάν που προωθεί την ισότητα των δύο φύλων και τη χειραφέτηση των γυναικών, ενώ συνεχίζει να προσφέρει τη βοήθεια και την υποστήριξή της σε όσους την έχουν ανάγκη.           

 

“Να είσαι ευγνώμων για όσα έχεις
και θα έχεις πάντα περισσότερα”

                                     ⁓Muniba Mazari

Όταν συναντάμε ιστορίες σαν και αυτές, δεν έχει νόημα να συγκρίνουμε τον πόνο και τα εμπόδια αυτών με τα δικά μας βιώματα. Η ένταση των προσωπικών εμπειριών αναπόφευκτα υπερέχει έναντι των άλλων, χωρίς βέβαια να μειώνεται η σημασία τους. Κερδίζουμε μονάχα όταν μοιραζόμαστε τα συναισθήματα, τις ανησυχίες μας και δεν απομονωνόμαστε στο δικό μας κόσμο. Με αυτόν τον τρόπο γεμίζουμε δύναμη. Όπως αναφέρει ο Ινδός φιλόσοφος Osho «η ζωή ξεκινά εκεί που τελειώνει ο φόβος».

Κάθε μέρα, λοιπόν, είναι και μια νέα περιπέτεια. Άλλοτε ήρεμη και ξέγνοιαστη και άλλοτε φουρτουνιασμένη. Παραμένει, ωστόσο, ένας δρόμος γεμάτος δυνατότητες και ευκαιρίες. Για να πετύχει κάποιος πρέπει να παλέψει γιατί τίποτα δεν αποκτάται εύκολα. Και όλοι εμείς έχουμε τη δύναμη να αντέξουμε τον πόνο, εάν πιστέψουμε πως αυτός έχει νόημα. Βρείτε το δικό σας μοναδικό σκοπό και μην παραιτηθείτε από τη ζωή, ακόμη και όταν βρίσκεστε σε αδιέξοδο. Όλα όσα χρειάζεστε είναι μέσα σας!

Δώδεκα νέα κεφάλαια σας περιμένουν. 365 ευκαιρίες για να ζήσετε πραγματικά. Μην τις αφήσετε ανεκμετάλλευτες!

 

1