Με μία πορεία που χαρακτηρίζεται από σπάνια συνέπεια, υψηλή αισθητική και μια βαθιά εσωτερικότητα, η Κατερίνα Κυρμιζή παραμένει μία από τις πιο «πολύτιμες» και αιθέριες παρουσίες της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής. Ως μία πολυτάλαντη τραγουδοποιός που ορίζει τους δικούς της κανόνες, συνεχίζει από το εμβληματικό της ντεμπούτο μέχρι σήμερα να πλάθει μουσικά ηχοτοπία που ισορροπούν ανάμεσα στο φως και τη μελαγχολία. Σήμερα, μας παραχωρεί μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, ξεδιπλώνοντας τις σκέψεις της για τη μουσική δημιουργία, το καλλιτεχνικό της ταξίδι και όλα όσα την εμπνέουν στο τώρα. Υποδεχόμαστε με χαρά μια δημιουργό που ξέρει να μετατρέπει το αληθινό συναίσθημα σε διαχρονική τέχνη.
1. Το 2018 γεννήθηκε το ep «Κάκτοι Ι», το 2020 το μίνι άλμπουμ «Κάκτοι ΙΙ», και φέτος το τρίτο και τελευταίο μέρος του concept κύκλου «Κάκτοι». Ποια ανάγκη γέννησε αυτή την τριλογία;
Αυτές είναι οι ημερομηνίες της κυκλοφορίας. Η κυοφορία τους όμως κράτησε πολλά χρόνια. Τα τραγούδια της τριλογίας Κάκτοι είναι ως επί τω πλείστων παλιά τραγούδια που είτε δούλεψα μουσικά και επεξεργάστηκα στιχουργικά δεκάδες φορές, είτε αφορούσαν τόσο προσωπικά γεγονότα που είχα αμφιβολία αν έπρεπε να τα μοιραστώ και με ποιον τρόπο. Η τριλογία «Κάκτοι» αποτελείται από τραγούδια που για διάφορους λόγους με βασάνισαν πολύ.
Ο λόγος που έγινε τριλογία είναι καθαρά η έλλειψη χρόνου και ενέργειας. Μπήκαμε στο στούντιο για να γράψουμε βάσεις (μπάσο και τύμπανα) το καλοκαίρι του 2016. Επειδή όμως μελετούσα καθημερινά πολλές ώρες για το δίπλωμα στην κλασική κιθάρα και ήμουν εργαζόμενη μητέρα, κατάλαβα πως δεν είχα ούτε το χρόνο, ούτε την ενέργεια να ολοκληρώσω ό,τι ξεκίνησα. Έτσι αποφάσισα να το σπάσω σε δύο μέρη. Το τρίτο μέρος ήρθε από μόνο του, από όσα τραγούδια ξέμειναν πίσω. Όσοι θέλουν να ακούσουν το «Κάκτοι ΙΙΙ» προτείνω να ακούσουν και το «Κάκτοι Ι» και «Κάκτοι ΙΙ» για να έχουν μια συνολική εικόνα.
2. Σ’ αυτή την περίοδο ποιους προσωπικούς δαίμονες χρειάστηκε να αντιμετωπίσετε;Κάκτοι
Πέρα από την έλλειψη χρόνου, ενέργειας λόγω βιοπορισμού και οικογενειακών υποχρεώσεων αλλά και επαρκών πόρων, χρειάστηκε να αντιμετωπίσω τα τρία άλφα! Την αμφιβολία, την αμφιθυμία και την ανασφάλεια! Η θέση κατωτερότητας της γυναίκας στην πατριαρχική κοινωνία που ζούμε την κάνει να εσωτερικεύει και η ίδια όλα τα κοινωνικά στερεότυπα εις βάρος της και ταυτόχρονα να εξεγείρεται ενάντια σε αυτά και σε όσους την εκφράζουν. Ζω αυτό το δράμα στην καλλιτεχνική μου και όχι μόνο ζωή, παλεύοντας να βρω τη θέση μου και λίγη ψυχική ηρεμία.
3. Αλήθεια τα τραγούδια γίνονται μόνο άστρα;
Είμαστε αστερόσκονη, όλα είναι αστερόσκονη! Κάθε τι που κάνουμε, σκεφτόμαστε, παράγουμε είναι αστερόσκονη. Αυτή η διαπίστωση είναι γροθιά στη ματαιοδοξία μας. Ο πολιτισμός μας που θεωρούμε κάτι τόσο αυτονόητο και δεδομένο είναι μια τρίχα μπροστά σε αυτό το άπειρο, άρρητο, ανείπωτο, που μας περιβάλλει.
4. Από το «Κοντσέρτο για σοκολάτα και τριαντάφυλλα» που μετρά 30 χρόνια αν σας ζητούσα να παρουσιάσετε τα χρόνια αυτά, τι χρώματα θα χρησιμοποιούσατε; Ποιους στίχους θα βάζατε; Και ποια εικόνα θα κρατούσατε;
Το χρώμα που θα χρησιμοποιούσα είναι το ροζ! Πιστεύω στο ροζ. Όλα συμπυκνώνονται στον στίχο «θέλω να μείνω του κάκτου το κρίνο και να πρέπει να χάσω, ας χάσω». Η εικόνα που θα κρατούσα είναι η ευγενική υπόκλιση που κάνω κάποια στιγμή στο βίντεο κλιπ «Στην πίσω τσέπη του Blue Jean» ή αυτή που καρφώνω το σπαθί μου στη γη σαν την Ζαν ντ’ Αρκ στο βίντεο κλιπ «Της καρδιάς μου οι κάκτοι»!
5. Με την διάλυση της πάλαι ποτέ δισκογραφίας αρκετά πράγματα άλλαξαν, αλλά δόθηκε και η ευκαιρία άνθρωποι ταλαντούχοι να αναδείξουν τη δουλειά τους μακριά από μικροπωλητικά συμφέροντα. Ποια η άποψη σας;
Είμαι ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα από το 2009 με εξαίρεση 3 μήνες ανάμεσα στο 2024-2025, όπου υπέγραψα με την Cobalt. Έμεινα δυσαρεστημένη από τη συνεργασία μας -ο Θεός να το πει συνεργασία και έληξε άδοξα το εγχείρημα!
Το να είσαι ανεξάρτητος είναι πολύ πιο εύκολο πλέον γιατί έχεις μια ελπίδα να βρεις κοινό προωθώντας τη δουλειά σου στα σόσιαλ. Βέβαια και να το βρεις σπάνια σε στηρίζει οικονομικά αντίστοιχα με την προσπάθεια που έχεις κάνει.
Όταν είσαι ανεξάρτητος καλλιτέχνης πέρα από τον καλλιτέχνη πρέπει να κάνεις τη δισκογραφική εταιρεία, το PR, την επικοινωνία, τον Booker, τον προμότερ… Αυτό που καταφέρνεις είναι να είσαι περισσότερο πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης παρά καλλιτέχνης. Και το χειρότερο, πρέπει να σκέφτεσαι και να μιλάς συνέχεια για τον εαυτό σου. Προσωπικά και ντρέπομαι και μπουχτίζω και μερικές φορές νιώθω εντελώς ψώνιο και ανόητη. Ευτυχώς κάποιοι με συμπαθούν και με συντρέχουν στον αγώνα μου. Αλλά δεν το συστήνω σε κανέναν αν δεν είναι διατεθειμένος να δουλέψει 24/7 και δεν μπορεί να διαχωρίζει τον καλλιτέχνη από τον κατά κάποιον τρόπο έμπορο της καλλιτεχνικής του υπόστασης. Τα καταφέρνω; Όχι! Αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. (γέλια)
Μπορείτε να αγοράσετε σε ψηφιακή μορφή το Κάκτοι ΙΙΙ εδώ!
6. Ποιο κυρίως ερώτημα της ζωής προσπαθείτε να απαντήσετε μέσα από τα τραγούδια σας;
Νομίζω πως στο τραγούδι «Αύριο» από το «Κάκτοι ΙΙ» το έχω ομολογήσει: «Τι περιμένω απ’ τη ζωή; Τι περιμένω; Γιατί υπάρχω κι ανασαίνω; Και τι στα αλήθεια αγαπώ;». Αυτά τα ερωτήματα προσπαθώ να απαντήσω στα τραγούδια μου. Αν βρω απαντήσεις ίσως πάψω να γράφω. Η, να το πω αλλιώς, πια δε γράφω τόσο συχνά ίσως γιατί έχω κατά κάποιο τρόπο βρει μερικές απαντήσεις. Τι περιμένω; Τον Θάνατο. Γιατί υπάρχω και ανασαίνω; Για να είμαι δημιουργική και να ξεχνάω το θάνατο. Τι στα αλήθεια αγαπώ; Την κόρη μου.
7. Τι είναι για εσάς η έμπνευση. Χάρισμα, ανάγκη ή ευθύνη;
Η έμπνευση για μένα είναι και ανάσα (ανάγκη), και φως (χάρισμα), και φυλακή (ευθύνη)! Έμπνευση επίσης σημαίνει ακούω το ένστικτό μου. Παρόλο που έχω οξυμένο ένστικτο συνήθως το αγνοώ ή, εκλογικεύω τα γεγονότα και τις περιστάσεις. Και τα εκλογικεύω με έναν φοβικό τρόπο γιατί έτσι έχω εκπαιδευτεί ή έτσι με προστάζουν τα γονίδιά μου. Προσπαθώ να ακούω αυτή τη «μικρή λεπτή φωνή που όλα τα γνωρίζει».
8. Υπάρχει «ηθική» στη σύνθεση; Έχει η μουσική ευθύνη απέναντι στην κοινωνία;
Κάθε τι που κάνουν οι άνθρωποι εμπεριέχει ευθύνη και διαμορφώνει τη συλλογική πραγματικότητα. Αν όλοι συντονιστούμε στην αγάπη απέναντι στον συνάνθρωπο, θα υπερισχύσει και ό,τι κάνουμε θα έχει αυτό το ηθικό αποτύπωμα. Δυστυχώς έχουμε τεχνηέντως κουρδιστεί στον ατομικισμό και για αυτό συμβαίνουν όλα αυτά τα δεινά, ζούμε όλον αυτόν τον ζόφο. Έχουμε ξεχάσει πως όλα είναι ένα. Πως η ευημερία του ενός εξαρτάται από την ευημερία του άλλου, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη.
9. Η τριλογία είναι εν μέρει παιδί και της περιόδου covid-19. Στη μετά-covid εποχή τι αλλαγές παρατηρείτε στους συνανθρώπους σας, αλλά και σε εσάς προσωπικά.
Πλένω πιο συχνά τα χέρια μου! (γέλια) Προσωπικά το έχω ξεχάσει σαν κακό όνειρο. Και εδώ που τα λέμε επειδή έχουμε στούντιο στο σπίτι, μας βγήκε πολύ δημιουργικά η περίοδος της καραντίνας! Παίζαμε μουσική, φτιάχναμε μουσική και τακτοποίησα το σπίτι μου με ηρεμία. Ζευγάρωσα όλες τις μονές κάλτσες! (γέλια)
Δεν είμαι κατάλληλος άνθρωπος για να απαντήσω. Δεν ξέρω πως ένας μη μουσικός βίωσε αυτόν το εγκλεισμό σε ένα μικρό διαμέρισμα, με τον φόβο του μέλλοντος και την απώλεια δικών του ανθρώπων. Τι τραύμα άφησε στην ψυχή του, πως διαχειρίστηκε το φόβο του. Διαπιστώνω όμως πως έχουμε γίνει πιο οξύθυμοι, πιο κακοπροαίρετοι και κάπως σαν να απωλέσαμε τον επιστημονικό τρόπο σκέψης. Παρατηρώ πως όλο και περισσότεροι κάνουμε παράλογες συνδέσεις ανάμεσα στο αίτιο και στο αιτιατό.
10. Την Κυριακή 15 Μαρτίου θα παίξετε με τον συνοδοιπόρο σας στη μουσική και τη ζωή Νίκο Γρηγοριάδη στο Tiki Bar. Γιατί διαλέξατε να παίξετε ακουστικά με δυο κιθάρες και δεν οργανώσατε μια επίσημη παρουσίαση του άλμπουμ;
Γιατί όταν τα κάνεις όλα μόνος σου δεν συμφέρεις! (γέλια)
Απλά δεν προλαβαίνω. Η παρουσίαση δίσκου θέλει μιαν άλλη αντιμετώπιση, οργάνωση και πρόβες και εγώ ακόμα προσπαθώ να επικοινωνήσω την κυκλοφορία του άλμπουμ. Είμαι άνθρωπος δεν είμαι χταπόδι!
Αυτό που παρουσιάζουμε με τον Νίκο το έχουμε δουλέψει αρκετά χρόνια οπότε μας είναι πιο εύκολο. Φαντάσου πως στα προηγούμενα άλμπουμ λόγω διαβάσματος στο πρώτο και λόγω καραντίνας στο δεύτερο δεν έπαιξα καν. Οπότε το θεωρώ βελτίωση. (γέλια)
Προσπαθώ από τώρα να οργανώσω μια συναυλία με full band για το φθινόπωρο. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω.
11. Σε αυτό το ασταθές σήμερα, μια ευχή για το μέλλον ποια θα ήταν;
Αυτό που τραγούδησε ο Λένον το 1969. «All we are saying is give peace a chance!»
Απολαύστε το πιο πρόσφατο video clip της Κατερίνας Κυρμιζή με τίτλο «Μαύρο Ροζ»
Social Media Κατερίνας Κυρμιζή:
