, Αποκλειστική Συνέντευξη και Φωτογράφηση Χριστίνα Κουλουμπή: «Ζωγράφιζα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) και ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»!»

Ο «Θησέας και Μινώταυρος» στο θέατρο του ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και «Ο Τσάρος με την μακριά γενειάδα» στο θέατρο «Κιβωτός» είναι δύο παιδικές παραστάσεις που ξεχωρίζουν στη θεατρική σεζόν της Αθήνας. Και οι δύο όμως έχουν μια κοινή αφετηρία, την Χριστίνα Κουλουμπή.

 

, Αποκλειστική Συνέντευξη και Φωτογράφηση Χριστίνα Κουλουμπή: «Ζωγράφιζα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) και ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»!»
, Αποκλειστική Συνέντευξη και Φωτογράφηση Χριστίνα Κουλουμπή: «Ζωγράφιζα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) και ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»!»


, Αποκλειστική Συνέντευξη και Φωτογράφηση Χριστίνα Κουλουμπή: «Ζωγράφιζα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) και ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»!»


, Αποκλειστική Συνέντευξη και Φωτογράφηση Χριστίνα Κουλουμπή: «Ζωγράφιζα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) και ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»!»

 

Η Χριστίνα Κουλουμπή, ηθοποιός, σκηνοθέτης, αλλά κυρίως ένας χαρισματικός άνθρωπος έχοντας ως έναυσμα την αγάπη για τα παιδιά δημιουργεί παραστάσεις που αιχμαλωτίζουν τους μικρούς κι όχι μόνο φίλους. Είναι ιδιαίτερη χαρά να φιλοξενούμε στην επέτειο των 2 χρόνων από τη γέννηση του The Look.Gr έναν άνθρωπο που ξεχειλίζει αισιοδοξία και χαρά. Η Χριστίνα Κουλουμπή σε μια εξομολογητική συνέντευξη και μια αποκλειστική φωτογράφιση που μας φέρνει τη μαγεία των Χριστουγέννων, έτσι όπως μόνο εκείνη ξέρει.

 

, Αποκλειστική Συνέντευξη και Φωτογράφηση Χριστίνα Κουλουμπή: «Ζωγράφιζα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) και ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»!»

 

 

Συνέντευξη στον Μιχάλη Λεωτσάκο

Φωτογραφίες: Γιάννης Σκαντζός Yiannis Skantzos Photo Stories

Ευχαριστούμε πάρα πολύ το The Christmas Factory και την Επέλαση των Ξωτικών στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων για την παραχώρηση του χώρου και την πολύτιμη βοήθεια για την επίτευξη της φωτογράφησης.

 

1. Κυρία Κουλουμπή πως ξεκινάει το παραμύθι της προσωπικής σας ζωής; Που γεννηθήκατε; Θυμάστε τις πρώτες παιδικές σας αναμνήσεις ; Σας επηρέασαν στο να εξελιχθείτε σε αυτο που είστε σήμερα;

Μια φορά κι έναν καιρό, ένα κοριτσάκι βιάστηκε να έρθει στην όμορφη γη μας! Είχε πολλά, ίσια, σκούρα μαλλιά και πράσινα ματάκια. Ίδια ο μπαμπάς της. Τόσο ίδια, που την αναγνωρίζανε από μακριά στην θερμοκοιτίδα ανάμεσα στα άλλα βιαστικά μωράκια. Αυτό το κορίτσι ήτανε τυχερό! Η οικογένεια της, άξιοι, μαχητές (μαμά, μπαμπάς, γιαγιά Χριστίνα) και στάθηκε ακόμα πιο τυχερή γιατί η επιθυμία της για αδερφάκι έγινε πραγματικότητα. Ο Βίκτωρ γεννήθηκε και τώρα η οικογένεια ήταν πια πλήρης!

Θυμάμαι πολλά από την παιδική μου ηλικία, και πάνω απ’ όλα την αποδοχή και την φροντίδα που ένιωθα από τους δικούς μου.

 

 

2. Σαν παιδί σας άρεσε να ψάχνετε και να ανακαλύπτετε καινούριους κόσμους;

Σαν παιδί,μου άρεσε να χορεύω με τις ώρες!Δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει άνθρωπος σπίτι και να μην του κάνω παράσταση με τις παραμυθένιες μελωδίες της Κλασσικής μουσικής που με γέμιζε εικόνες! Έβαζα όλον μου τον εαυτό και είχα πάθος αλλά και απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν άξιο μοιράσματος αυτό που είχα να εκφράσω. Αυτό μέχρι τα τέσσερα – πέντε χρόνια μου, μετά
έγινα ντροπαλή…

Άλλη μου αγάπη η ζωγραφική. Μέσα από αυτήν, επικοινωνούσα τον βαθύτερο μου εαυτό. Την επιθυμία μου να αποκτήσω αδερφάκι, μέσα από τις ζωγραφιές μου την έδειξα σχεδόν εκβιαστικά. Έφτιαχνα τον εαυτό μου, έβαζα συννεφάκια για σκέψη και (δεν είχα μάθει ακόμα να γράφω) ζητούσα από την μαμά μου: «Μαμά γράψε σε παρακαλώ Αχ πόσο θα ήθελα να έχω ένα αδερφάκι»! Μέσα απο το παιχνίδι το χρώμα και τις ιδέες αποκάλυπτα το «μέσα μου».

 

3. Μεγαλώνοντας σε μια αθώα εποχή χωρίς ηλεκτρονικά, υπολογιστές και κινητά, τί μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στα νέα παιδιά (ακόμα και δημοτικού!) που κοιμούνται και ξυπνάνε με τη νέα τεχνολογία;

Θα ήθελα (κι αυτό μόνο μέσα από την υποστήριξη των γονιών μπορεί να συμβεί) να παίζουν με κορμί, ψυχή, μυαλό!

Υπέροχη η τεχνολογία, μεγάλο όπλο για την προσωπική εξέλιξη αλλά το να νιώθουν τα παιδιά το σώμα τους μέσα από δράση, αθλοπαιδιές, κίνηση είναι αναντικατάστατο. Αυτό που θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία με νοσταλγία και αίσθηση απίστευτης ελευθερίας είναι οι βόλτες με το ποδήλατο!

 

4. Μιλήστε μας για τις νέες παραστάσεις που ετοιμάσατε φέτος για τους μικρούς μας φίλους.

Είμαι πραγματικά χαρούμενη και με τις δυο παραστάσεις που παρουσιάζουμε φέτος!

«Θησέας και Μινώταυρος» στο θέατρον του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης! Ένα απίστευτα φρέσκο στην γραφή του θεατρικό, που σκηνοθετήσαμε μαζί με την Κάρμεν φωτίζοντας ισόποσα την χιουμοριστική αλλά και την συγκινητική χροιά του μύθου! Ο έφηβος ήρωας μας , 16 μόλις χρονών, μόλις μαθαίνει την καταγωγή του από την μητέρα του Αίθρα, και με το σπαθί και τα σανδάλια που του έχει αφήσει ο πατέρας του, ο βασιλιάς Αιγέας, αποφασίζει να κάνει με τα πόδια την επικίνδυνη διαδρομή που ενώνει την Τροιζήνα με την Αθήνα. Σκοπός του να εξολοθρεύσει τους κακοποιούς που παραφυλάνε και επιτίθενται στους ανύποπτους διαβάτες!

Αντιμετωπίσαμε σαν κωμωδία του Αριστοφάνη την παρουσίαση των χαρακτήρων αυτών, ακριβώς επειδή μας ενδιέφερε να περάσουμε μικροί και μεγάλοι θεατές καλά, χωρίς αγριότητα και με πολύ γέλιο!

Με αυτόν τον τρόπο, η παράσταση γίνεται ένα σκαλί για το αρχαίο δράμα. Την αρχαία κωμωδία (Αριστοφάνης) στο πρώτο μέρος, αλλά και την αρχαία τραγωδία στο δευτερο, αφού η αναγνώριση του Θησέα από τον ίδιο του τον πατέρα, αλλά και η εξέλιξη του υπέροχου αυτού μύθου, ανακινεί το συναίσθημα με ποικίλους τρόπους.

Όλα αυτά συνδιασμένα με Κρητική παραδοσιακή μουσική, κεφάτους γρήγορους ρυθμούς που οδηγούν σε φτερωτούς χορούς και μας γνωρίζουν την ομορφιά της Ελλάδας μας!

 

Έχουμε συνεργάτες ,συνδημιουργούς, αξιόλογους καλλιτέχνες, ηθοποιούς! Ήταν ευτυχία να ψάχνουμε μαζί στις πρόβες το πώς θα παρουσιάσουμε το κάθε τι! Η δουλειά αυτή είναι ομαδική  και αυτό είναι η ομορφιά της!

 

«Ο Τσάρος με την μακριά γενειάδα» στο θέατρο «Κιβωτός». Ένα εξαιρετικό , μαγικό Ρώσικο παραμύθι, πλημμυρισμένο από εξαίσιες κλασσικές μελωδίες Ρώσων συνθετών !

Πλούσιο σε εικόνες που παραπέμπουν στο ομώνυμο εικονογραφημένο παραμύθι  (όλο το καλοκαίρι με αυτή την εικονογράφηση ασχολιόμουν) και που χρησίμευσε ως μοντέλο για την πραγματοποίηση της ιδιαίτερης ενδυμασίας των χαρακτήρων !

Βλέπεις την παράσταση και λατρεύεις αυτούς τους παραμυθένιους ήρωες που τραγουδούν, μαγεύουν και μαγεύονται…. Ένα κείμενο γεμάτο μηνύματα όλο αλήθεια!

 

5. Ρακοσυλλέκτες, μια θεατρική ομάδα που τι αισθήματα γεννά στο δημιουργό της;

Η θεατρική ομάδα που μέσα της ανδρώθηκα! Μέσα από το παιχνίδι για την δημιουργία μιας παράστασης, συνειδητοποίησα τις ικανότητες αλλά και την επιθυμία που είχα να καταπιάνομαι με αυτά που στο «τώρα», για εμένα είναι επάγγελμα! Ίσως για αυτόν τον λόγο αργώ να μεγαλώσω! Η έφηβη μέσα μου νιώθει ότι βρίσκεται σε γνώριμα νερά!

 

6. Πριν κάποια χρόνια το βραβείο «Αντώνης Φωκάς» στα Κορφιάτικα βραβεία επιβράβευσε τους κόπους σας. Τι θυμάστε από εκείνες τις στιγμές;

Είναι τόσο όμορφο, να νιώθω ότι αυτό που πραγματοποιούμε όλη η δημιουργική μου ομάδα, αρέσει, συγκινεί και αναγνωρίζεται! Και για να μιλήσω προσωπικά, όταν ξεκινώ να ονειρεύομαι προς τα πού θα πάει αισθητικά ένα έργο αναζητώ ολοένα διαφορετικούς δρόμους και…. απάτητα δρομάκια…. Όταν αυτό, γίνεται αντιληπτό και επιβραβεύεται…

Συγκινούμαι κάθε χρονιά που με τιμούν τα «Κορφιάτικα Βραβεία» είτε σαν συνυποψήφια με άλλους άξιους συναδέρφους είτε σαν νικήτρια στην ευγενή αυτή αξιολόγηση, δίνοντας μου το βραβείο που φέρει το όνομα του αλησμόνητου αυτού κορυφαίου ενδυματολόγου! Χαίρομαι από τα βάθη μου και σίγουρα, το να βλέπω όμορφα συναισθήματα να γεννιούνται μέσα από την εικόνα που προσφέρουμε, μου δίνει δύναμη!

 

7. Τι ρόλο παίζει η αισθητική στη ζωή σας;

Κυρίαρχο!

Η αισθητική είναι ο τρόπος που ζεις! Ο τρόπος που σκέφτεσαι. Μου αρέσει να υπάρχω με άνεμο γύρω μου! Να έχω χώρο και να μην είμαι στριμωγμένη σε χιλιάδες άχρηστα πράγματα.

Μπορώ να είμαι ευτυχισμένη, αν είναι το σπίτι μου καθαρό και φροντισμένο. Συνηθίζω να λέω οτι είναι η ψυχοθεραπεία μου. Με το αυτοκίνητο είμαι πιο άδικη… Είναι λίγο η αποθηκούλα μου, ιδιαιτερα την περίοδο της προετοιμασίας των παραστάσεων… Με την φροντίδα της Χριστίνας , μου αρέσει αφάνταστα να νιώθω περιποιημένη και όμορφη!

Ιδανικά θα ήθελα ο κάθε ένας απο εμάς, να φροντίζει τον εσωτερικό αλλά και τον εξωτερικό χώρο που τον περιβάλλει. Και δεν έχει να κάνει με τον πλούτο ή την φτώχεια. Σχετίζεται με την αγάπη και την φροντίδα. Θυμώνω όταν βλέπω ανθρώπους να πετάνε τα σκουπίδια τους κάτω λες και περιστοιχίζονται από έναν τεράστιο σκουπιδοντενεκέ.

 

8. Μεγαλώνοντας σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που η Τέχνη περίσσευε, τα ερεθίσματα που δεχόσασταν  είχαν προεξοφλήσει τις μελλοντικές σας επιλογες;

Τα ερεθίσματα που προσφέρονται απο το σπίτι στο παιδί, είναι καθοριστικά για την ανάπτυξη του,αλλά έχουμε άπειρα παραδείγματα που πήγαν κόντρα σε αυτό, με τον έναν αλλά και με τον ανάποδο τρόπο.

Πόσοι μεγάλοι καλλιτέχνες, μεγάλωσαν σε άθλιες συνθήκες , που η τέχνη ήταν πολυτέλεια. Παρ’ όλα αυτά, μεγαλούργησαν! Και – αντίθετα – πόσοι γόνοι  άξιων καλλιτεχνών δεν επέλεξαν να ακολουθήσουν εντελώς διαφορετικό δρόμο στην ζωή τους?

Στην δική μου περίπτωση, το οικογενειακό μου περιβάλλον, λειτούργησε αβίαστα, συμπληρωματικά!

Ταιριάξαμε και στάθηκε εφαλτήριο για να καταδυθώ στον δικό μου δημιουργικό «βυθό»!

Τους ευγνωμονώ που δεν στραμπούληξαν την μοναδικότητα μου, αλλά ίσα ίσα μου εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους σε κάθε ευκαιρία!

 

9. Μιλήστε μας για τη διαδρομή σας στην εικονογράφηση βιβλίων. Πως ξεκίνησε το ταξίδι αυτό;

Από μικρή ζωγράφιζα. Ο συνδιασμός γραπτού λόγου και εικόνας είναι κάτι που με γοήτευε και το τόλμησα απο πολύ νεαρή ηλικία. Είμαι ευγνώμων σε όσους με εμπιστεύθηκαν. Ευγνωμονώ και την καθηγήτρια των καλλιτεχνικών στα χρόνια του σχολείου Ρένα Αννούση -Ηλία!!!! Αυτή η μοναδική καλλιτέχνης, παιδαγωγός υποδειγματική, με μια μεταδοτικότητα απίστευτη, ο ορισμός της αγάπης μου εμφύσησε έναν τρόπο δημιουργικής σκέψης που με ακολουθεί συνεχώς!

Μέσα απο δημιουργικά παιχνίδια με το χρώμα, αλλά και μέσα από διαρκή αναζήτηση αφού τίποτα δεν γίνεται με έναν μόνο τρόπο, μου άνοιξε τους ορίζοντες σε μια ηλικία καθοριστική ! Το «Ευχαριστώ» μου, είναι ελάχιστο μπροστά σε αυτό που μου πρόσφερε!!!

 

10. Ποιον κλασικο ήρωα παραμυθιού θα θέλετε να είχατε γνωρίσει και να σας μεταφέρει στον παραμυθόκοσμο του;

Θα ήθελα να γνωρίσω τους 7 νάνους! Θα ήταν σίγουρα καλή παρέα! Αγνοί, αστείοι, δουλευταράδες, καλοσυνάτοι, αθώοι, ο κάθε ένας με τις ιδιοτροπίες του αλλά…. έχουν γνωρίσματα πολύτιμα!

 

11. Οι θεατρικές σας συνεργασίες, είτε ως ηθοποιός, είτε ως σκηνοθέτης ή ενδυματολόγος τι έχουν αφήσει;

Οι θεατρικές συνεργασίες, είναι ο θησαυρός μου! Έχω γνωρίσει πολύ άξιους σκηνοθέτες ,συναδέρφους που αγάπησα και παραστάσεις που λάτρεψα! Είμαι ένας άνθρωπος που μόνο σε έυκρατο κλίμα μπορώ να ανθίσω κι αυτό επειδή πιστεύω στην δύναμη του ΜΑΖΙ!

 

12. Κάρμεν Ρουγγέρη. Με ποια πέντε επίθετα θα χαρακτηρίζατε τη μάνα, συνεργάτη, συνοδοιπόρο της ζωής σας;

Εμπνευσμένη!!! Παθιασμένη!!!! Γενναιόδωρη!!!! Ακούραστη!!!! Λατρεμένη μου!!!!

 

13. Ο Θησέας πραγματοποιεί ένα ταξίδι και ο μύθος του ξεκινά. Η Χριστίνα  ποιους «μύθους» θα συναντήσει στα επόμενα της επαγγελματικά σχέδια;

Αγαπώ τις χαρούμενες εκπλήξεις που μου επιφυλάσσει η ζωή!!! Αλλά δεν ξεχνώ κι αυτό που είπε ο τρισμέγιστος Νίκος Καζαντζάκης «Εχεις τα πινέλα,έχεις τα χρώματα,ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα»!

 

14. Οι τηλεοπτικές σας εμφανίσεις τί αποτύπωμα έχουν αφήσει στην ζωή σας;

Η τηλεόραση, μου φέρθηκε γενναιόδωρα!!! Συμμετείχα σε λίγα σήριαλ, και αρκετά χρόνια πριν, αλλά απολαμβάνω ακόμα την αγάπη του κόσμου! Με τιμάει αυτή η αγάπη κι όταν μου ζητούν να ξαναπαίξω τους λέω «καντε ευχούλα να συμβεί κάτι ταιριαστό μου κι όμορφο»!

 

15. Στον ελεύθερό σας χρόνο με τί ασχολείστε; Έχετε κάποιο αγαπημένο είδος μουσικής που προτιμάτε; Κάποιο αγαπημένο βιβλίο που ξεχωρίζετε;

Η χρονιά μου,μοιράζεται στο «πριν» (οπου προλαβαίνω ελάχιστα να κάνω πέρα απο το δημιουργικό μου ταξίδι)

Και στο «μετά» (οπου εκεί αρχίζω και χαλαρώνω,συναντιέμαι με τον εαυτό μου ,τους ανθρώπους που αγαπώ,την Λάκσμι μου!Γυμνάζομαι,Βλέπουμε ταινίες ,θεατρικές παραστάσεις,διαβάζω βιβλία,μελετώ για τα επόμενα,ζω το «τώρα μου» με ευγνωμοσύνη !!!

Μικρή διάβαζα πολύ αλλά καθοριστικό βιβλίο για μένα στάθηκε «Η Πολυάννα και το παιχνίδι της χαράς» της E.Porter,και όλη η σειρά με την σοφή αυτή ηρωίδα

Μεγαλύτερη λάτρεψα τον Νίκο Καζαντζάκη σε όλα του!Με μάγεψε η δύναμη της μοναδικής γραφής του.

Αργότερα ο Οsho και ο Χόρχε Μπουκάι μου μεταμόρφωσαν την ζωή!

Και τελευταία ο Χ.Α.Χωμενίδης με το «Νεαρό άσπρο ελάφι» με έκανε να περάσω όμορφα!

Επίσης η Ιουλία Πιτσούλη με έκανε να συνειδητοποιήσω την ιερή αρχέγονη φύση του ανθρώπου και την σχέση με την Ελληνική μυθολογία με την «Μυστική Οδύσσεια» και το «Ηρακλής -ο ήρωας μέσα μου»

Γενικά πιστέυω στο χάρισμα του βιβλιου και στο ταξίδι που προσφέρει!

 

 

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την όμορφη κουβέντα μας και εύχομαι ολόψυχα όλα σας τα όνειρα πάντοτε να πραγματοποιούνται! Καλές γιορτές με υγεία!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *