Από τη στιγμή που μπήκα στον χώρο, υπήρχε αυτή η αίσθηση ότι κάτι έχει γίνει σωστά. Όχι υπερβολικό, όχι στημένο για εντυπωσιασμό, αλλά ζωντανό.
Με παλμό…. Με κόσμο που πραγματικά ήθελε να είναι εκεί…
Το πρώτο πράγμα που με κέρδισε ήταν η ενέργεια. Παντού γύρω μου άνθρωποι ντυμένοι, βαμμένοι, ενθουσιασμένοι, να φωτογραφίζονται, να γελάνε, να συμμετέχουν. Cosplayers που είχαν δώσει τρομερή προσοχή στη λεπτομέρεια, παρέες που ζούσαν τη στιγμή, οικογένειες που ανακάλυπταν κάτι διαφορετικό. Δεν υπήρχε κανένα ίχνος αμηχανίας παρά μόνο αυθεντικότητα….
Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν είναι απλώς η θεματολογία… Είναι θέμα διοργάνωσης. Γιατί όταν ένας χώρος δουλεύει σωστά, το νιώθεις χωρίς να το αναλύσεις.
Περπατώντας από σημείο σε σημείο, αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν το πόσα διαφορετικά πράγματα συνέβαιναν ταυτόχρονα και όλα είχαν λόγο ύπαρξης… Δεν υπήρχε filler. Από παραδοσιακές ιαπωνικές τέχνες, όπως καλλιγραφία και χειροτεχνίες, μέχρι anime, manga, gaming και live performances, κάθε γωνιά είχε κάτι που σε σταματούσε.
Τα workshops, ήταν από τις πιο δυνατές στιγμές. Εκεί ένιωσα ότι το φεστιβάλ αποκτά άλλη διάσταση. Δεν είσαι θεατής, είσαι μέρος του. Δοκιμάζεις, γελάς, συγκεντρώνεσαι, χάνεσαι για λίγο από τον θόρυβο και μπαίνεις σε κάτι πιο ουσιαστικό. Και αυτό, σε έναν χώρο τόσο γεμάτο, είναι επίτευγμα.
Φυσικά, δεν γίνεται να μην αναφερθώ στο κομμάτι της σύγχρονης ποπ κουλτούρας. Anime, cosplay, gaming ,όλα είχαν τη θέση τους, και μάλιστα όχι επιφανειακά. Υπήρχε πάθος. Υπήρχε γνώση. Υπήρχε κοινό που δεν ήταν απλώς περαστικό, αλλά πραγματικά συνδεδεμένο με αυτό που βλέπει…
Κάτι ακόμα που κράτησα έντονα ήταν ο ρυθμός του φεστιβάλ. Δεν σε κούραζε. Παρότι είχε πολύ κόσμο και πολλές δραστηριότητες, δεν ένιωσα ποτέ εκείνο το χάος που σε κάνει να θες να φύγεις. Αντίθετα, υπήρχε μια ροή, σαν να σε οδηγεί από το ένα σημείο στο άλλο χωρίς πίεση. Και κάπως έτσι περνούσε η ώρα χωρίς να το καταλάβεις.
Φεύγοντας, δεν είχα απλώς εικόνες στο μυαλό μου. Είχα διάθεση. Είχα ενέργεια. Και κυρίως, είχα την αίσθηση ότι θέλω να το ξαναζήσω…
Το Japan Festival δεν είναι άλλο ένα θεματικό event. Είναι μια μικρή απόδραση χωρίς εισιτήριο αεροπλάνου…
Φωτογραφίες: Μαρία Χαρίτου
