Ο Αλαίν Ντε Μποττόν στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας. Προλογίζει ο Χάρης Βλαβιανός, διευθυντής του Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού, Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος.
Θέμα διάλεξης: Οι προκλήσεις του έρωτα
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου στις 19:00
Αίθουσα Διαλέξεων της Βιβλιοθήκης του Αμερικανικού Κολλεγίου
Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας
(Γραβιάς 4, Αγία Παρασκευή)
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί διά ζώσης, στην αγγλική γλώσσα.
Απαραίτητη η κράτηση θέσης εδώ.
Σχετικά με τη διάλεξη
Η αγάπη υπόσχεται να αποτελέσει μία από τις σπουδαιότερες πηγές ευτυχίας στη ζωή μας. Ωστόσο, ευθύνεται επίσης για μερικές από τις βαθύτερες στιγμές σύγχυσης, άγχους και θλίψης που βιώνουμε. Η διάλεξη αυτή διερευνά τους λόγους για τους οποίους κάτι που επιθυμούμε τόσο έντονα μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολο στη διαχείρισή του.
Θα εξετάσουμε τους παράξενους τρόπους με τους οποίους τα παιδικά μας χρόνια διαμορφώνουν το ποιος μας ελκύει και πώς συμπεριφερόμαστε μόλις αναπτυχθεί η οικειότητα. Μπορεί συνειδητά να ποθούμε την καλοσύνη, την ασφάλεια και τη δέσμευση, ενώ ένα άλλο κομμάτι του εαυτού μας έλκεται από την αβεβαιότητα, την απόσταση ή την απόρριψη. Μπορεί να γίνουμε καχύποπτοι απέναντι σε ανθρώπους που μας φέρονται καλά, να εντοπίζουμε ελαττώματα σε υποψήφιους συντρόφους που φαίνονται ιδανικοί, να αποσυρόμαστε όταν κάποιος πλησιάζει υπερβολικά — και να πανικοβαλλόμαστε όταν εκείνος απομακρύνεται.
Η διάλεξη θα εξετάσει μερικές από τις πιο οδυνηρές προκλήσεις της αγάπης: γιατί η έλξη μπορεί να είναι τόσο μυστηριώδης και απρόβλεπτη· γιατί δυσκολευόμαστε να επικοινωνήσουμε άμεσα τις ανάγκες μας· γιατί οι σχέσεις ξυπνούν παλιούς φόβους εγκατάλειψης και απώλειας της αυτονομίας· γιατί ο πόνος του χωρισμού μπορεί να μετατραπεί σε εμμονή· και γιατί η σύγχρονη πληθώρα ερωτικών επιλογών ίσως καθιστά τη δέσμευση δυσκολότερη αντί για ευκολότερη.
Στον πυρήνα της διάλεξης βρίσκεται μια παρήγορη διαπίστωση: οι δυσκολίες στην αγάπη δεν αποτελούν απαραίτητα απόδειξη ότι επιλέξαμε λάθος άνθρωπο ή ότι οι σχέσεις μας απέτυχαν. Η αμφιθυμία, η απογοήτευση και η αμφιβολία αποτελούν μέρος της καθημερινής εμπειρίας της οικειότητας. Η συναισθηματική ωριμότητα ίσως εξαρτάται λιγότερο από την εύρεση βεβαιότητας και περισσότερο από την ικανότητα να αντέχουμε την αβεβαιότητα· λιγότερο από την ανακάλυψη ενός τέλειου συντρόφου και περισσότερο από την αναγνώριση των αναπόφευκτων ατελειών κάθε ανθρώπου που μπορεί να αγαπήσουμε.
Η πρόκληση δεν είναι να εξαλείψουμε τα ρίσκα της αγάπης, αλλά να αποκτήσουμε το θάρρος και τη συναισθηματική σοφία ώστε να τα αντέξουμε.
