Respice post te. Hominem te esse memento. Memento mori! Μέσα σε ένα όνειρο, σε δύο ονειρικές ώρες ύπνου όπου ο χρόνος τρέχει με τον δικό του ρυθμό, απαλλαγμένος από το συνειδησιακό φορτίο του παρελθόντος, της καταγωγής του υποκειμένου, ξετυλίγεται μια ιστορία που μας προτρέπει να κοιτάξουμε πίσω, να αντιληφθούμε ότιRead More →

[…] Ο ίδιος ο Λόγος ως ενσάρκωση της ύλης σε άνθρωπο θα χαθεί και μαζί του θα χαθεί και ο άνθρωπος ως φορέας του, μαζί με τα ζώα, τα φυτά, τα βουνά και τη θάλασσα. Μόνο το σύμπαν θα χάσκει βουβό, ως το προαιώνιο, άχρονο πάντα και ποτέ.Read More →