Ο Ελληνικός κινηματογράφος είναι λατρεία μεγάλη. Ακόμα και οι νεότερες γενιές περνούν ώρες ατελείωτες παρακολουθώντας ταινίες που αν και γυρίστηκαν μισό αιώνα πριν μοιάζουν τόσο σημερινές. Η άνθιση του με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου μέχρι και το θάνατο του Φίνου, το 1977, δημιούργησαν αυτό που λέμε “Χρυσή εποχή”.Read More →

“Βασίλισσα” του κινηματογραφικού μελό, η Μάρθα Βούρτση υπήρξε η λατρεμένη ενός ολόκληρου λαού, που στα χρόνια του 60, είδε στο πρόσωπο της, το κορίτσι της διπλανής πόρτας που μπορούσε να συμπάσχει μαζί της.Read More →

Μία ταινία δημιούργημα της φαντασίας και του ταλέντου του Νίκου Φώσκολου, που ισορροπεί  με μαεστρία ανάμεσα στο μελό και το δραματικό μιούζικαλ είναι το «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα». Ένα φιλμ που η ιδιωτική τηλεόραση δείχνει να το αγνοεί χρόνια τώρα. Και είναι κρίμα που οι νεότερες γενιές δεν έχουν την ευκαιρίαRead More →