Λέω «Ναι» σε ένα δίσκο με επανεκτελέσεις, όταν αυτός δημιουργείται για κάποιο σημαντικό σκοπό κι όχι λόγω ελλείψεως καλού νέου υλικού.
Οι επανεκτελέσεις είχαν πάντα τη δική τους σημαντικότητα στη δισκογραφία. Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα τραγουδιών που είτε έμειναν διαχρονικά, είτε τα ανακάλυψε το ευρύ κοινό μέσα από μία άρτια επανεκτέλεση. Δεν είμαστε λίγοι κι εμείς που μπορεί να μη δώσουμε προσοχή σε ένα καλό τραγούδι, αν δεν μας συγκινεί η φωνή που το τραγουδά.
Ο νέος δίσκος της Καίτης Γαρμπή «Γένος Θηλυκού» μοιάζει να υπερκαλύπτει και τα τρία παραπάνω παραδείγματα. 10 τραγούδια του Φοίβου που ερμήνευσαν άντρες τραγουδιστές, είναι το υλικό του δίσκου. Το αποτέλεσμα; Άρτιο.
Η χημεία μεταξύ της Καίτης Γαρμπή και του Φοίβου έχει γραφτεί στην ιστορία με πολυπλατινένια γράμματα και διαχρονικότατα τραγούδια. Ενδεχομένως να μην προκαλεί έκπληξη το πόσο ταιριάζουν και αυτά τα τραγούδια στη Γαρμπή, αλλά πιστεύω πως ολοκληρώνοντας την ακρόαση τους δημιουργείται η σκέψη αν και αυτά γράφτηκαν για τη φωνή της και απλώς δεν πρόλαβε να τα ερμηνεύσει πρώτη.
Να υπενθυμίσουμε πως το καλλιτεχνικό «διαζύγιο» των δύο καλλιτεχνών προέκυψε λόγω του ότι ο Φοίβος υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο με τη Minos Emi, ενώ προς τιμήν της η Καίτη Γαρμπή παρέμεινε στην Sony Music, δοκιμάζοντας με επιτυχία νέες συνεργασίες και νέα μουσικά βήματα.
Στα πολύ θετικά του δίσκου θα βάλω την επιλογή των κομματιών. Σίγουρα υπάρχουν κάποιες πολύ μεγάλες επιτυχίες, αλλά πολλά είναι τραγούδια που θα απουσίαζαν από μία μεγάλη «Best of» συλλογή του Φοίβου. Αυτό είναι σημαντικό διότι οι νεότεροι θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν κι άλλα πολύ όμορφα τραγούδια. Μεγαλύτερη έκπληξη το άγνωστο τραγούδι «Κι αν σ’αγαπώ», που τραγούδησε πρώτος ο Στάθης Αγγελόπουλος.
Εξαιρετικές οι ενορχηστρώσεις του Παναγιώτη Μπρακούλια. Διατηρούν το άρωμα της εποχής των τραγουδιών, κάνοντας τα παράλληλα να μοιάζουν ολοκαίνουργια και σημερινά.
Η κορυφαία στιγμή του δίσκου όμως δεν είναι μία αλλά… δέκα. Και αναφέρομαι στις ερμηνείες της Καίτης Γαρμπή, όπου είναι και οι απόλυτες πρωταγωνίστριες του album. Η Γαρμπή δίνει μερικές από τις καλύτερες, τις πιο ώριμες και μεστές ερμηνείες της καριέρας της. Είναι εκπληκτική στα ζεϊμπέκικα του δίσκου ενώ τα χασάπικα μοιάζουν ξανά να φτιάχτηκαν για τη φωνή και τα καταπληκτικά γυρίσματα της. Κατάφερε όλα ανεξαιρέτως τα τραγούδια να τα κάνει «δικά της» και να μην αφήνει κανένα περιθώριο σύγκρισης με την πρώτη εκτέλεση. Η Γαρμπή δεν έχει μόνο μία από τις πιο χαρακτηριστικές χροιές στη δισκογραφία, αλλά και έναν απολύτως μοναδικό τρόπο ερμηνείας. Κακά τα ψέματα, μπορεί η «Καιτούλα» μας να έκανε μεγάλες επιτυχίες και με πιο ανάλαφρα τραγούδια όμως η ίδια ανήκει στις μεγάλες λαϊκές φωνές και κατ’ εμέ η τελευταία μεγάλη λαϊκή φωνή της γενιάς της.
Το «Γένος Θηλυκού» είναι μία δουλειά που αξίζει να προσέξετε. Για όλους τους λόγους που προανάφερα αλλά και για έναν ακόμη και σημαντικό. Καταφέρνει να υπενθυμίσει στους παλαιότερους αλλά και να μάθει στους νεότερους, την αίσθηση ακρόασης ενός ολοκληρωμένου δίσκου. Δε θα σας κρύψω πως ναι, θαυμάζω και αγαπώ ιδιαίτερα την Καίτη Γαρμπή και ακούγοντας όλο το υλικό ένιωσα να γυρνώ στο 1997.
Τότε που με λαχτάρα περίμενα να αγοράσω τον νέο δίσκο της και να μου αποκαλυφθούν οι «Ευαισθησίες» της.
Παρακάτω θα βρείτε το σύνδεσμο για να ακούσετε το δίσκο από τις ψηφιακές πλατφόρμες, αλλά και για να δείτε και τα 10 τραγούδια οπτικοποιημένα.
Σύντομα το album θα κυκλοφορήσει και σε βινύλιο.
https://bfan.link/genous-thilikou-ta-tragoudia-tou-foivou
https://youtube.com/playlist?list=PLYLrt05R_s0E&si=ycNG3afSYEHl7MYW
